Toplu ulaşımda gençlerin koltukları sahiplenmesi

0
56
Kişi Okudu

Otobüste Yer Vermeyen Gençler

Birçok insanın kullandığı toplu ulaşım araçlarının geçmişten günümüze yenilenmesi ve daha modern araçlarla değiştirilmesi tabi ki iyiye giden bir ulaşım imkanı sağlanmış olsa da malesef insanımızın da bu yenilenmeden ve değişimden kendilerine de pay biçmiş olması ne yazık ki olumsuz anlamda oldu.

Günümüzde özellikle büyük şehirlerde kalabalık nüfusun fazlalaşmış olması yüzünden bu yükü belediyeler artık kaldıramamaktadır. Özellikle iş ve okul saatlerinde toplu ulaşım konusunda halk büyük zorluklar çekmektedir. Bu durumlarda artık yaşlıların, hamilelerin ve koltuklara oturma önceliği olan kişilerin yer bulması imkansız hale gelmiştir.

Peki ya normal saatlerde ne olduk?

Özellikle gençlerin otobüslerde boş koltuk bulduktan sonra uyuyor numarasını yaptığını artık herkes bilir. Şu günlerde bu durum artık hor görülmeyecek duruma ulaşmış vaziyete gelmiştir. Hatta öyle sorunlarımız var ki aslında bize normal geliyor.

Bu sorunlarımız geçmişten günümüze değişimleri ile şu şekilde:

  • Gençlerimiz artık yer kapma telaşı içerisindeler.  Eskiden boş yer olmadığı sürece oturmayan, kendinden yaşça büyük biri geldiğinde yer veren bir neslimiz vardı. Artık bunu unuttuk. Boş kalan yere herkesten önce hareketlenip oturmaya çalışan, ayakta yaşça büyük bayanlar olsa dahi yer vermeyen, yaşlı birini gördüğünde uyuyor numarası yapan veya göz göze gelmemek için camdan dışarıyı izleyen bir nesil var.
  • Hamile, yaşlı, sakat, hasta, gazi veya önceliği olan insanlara bakışımız değişti. Eskiden bu şekilde önceliği olan insanlara hürmet vardı. Yer verme bu hürmetin en düşük gösterişiydi. Yardım etmek için çevresindeki insanlar birbirleri ile yarışırdı. Bu dönemde bu değişti. Otobüse, minibüse veya diğer toplu ulaşım araçlarına binen bir yaşlı için şoför seslenmedikçe artık kimsenin yer verme gibi bir huyu kalmadı. Daha da kötüsü bir zamanlar yaşlı kişi kapıdan girer girmez hemen en yakındaki insan uyarılır ve o da saygı göstererek yer verirken, artık kimse büyüklerimizin yüzüne bakmıyor.
  • Son zamanlarda kendi çocuklarını sanki dünyanın tek çocuğu gibi davranan bir ebeveyn nesli türedi ayrıca. Çocuğu var diye yer verilen bu kişiler 2 – 3 yaşındaki çocuğu oturtup kendileri ayakta beklemeyi tercih ediyorlar. Kişisel olarak ben yer veren kişiye saygısızlık olarak görüyorum bunu. O çocuğu kucağına alıp sen otur diye verilen yere sen ufacık çocuğu tek başına oturtup bir de kendin ayakta bekliyorsun. Başımdan geçen bir olayı anlatayım. Benden yaşça büyük ve henüz 3 yaşında bile olmayan çocuğunu kucağına almış süslenmiş bir bayan otobüse bindi. Ben de saygımdan bu kişiye yer verdim. Koltuğun kenarına geçtiğimde kadın o çocuğu koltuğa oturtup kendisi de zaten sıkışık olan otobüste ayakta durmaya devam etti. Kadına “Abla çocuğu kucağına alıp oturmayacakmısın?” diye soru sordum. Bana “Kocaman oldu o abisi, kucağa oturtulur mu hiç?” dedi. Bunun üzerine ben “Abla otobüse binerken kucağındaydı zaten. Hem benim ailem bana büyüklerime yer vermeyi öğretti, küçüklerime değil. Lütfen çocuğunu kucağına al. Eğer almak istemiyorsan yanına al ben geçip yerime oturayım.” dedikten hemen sonra kadın çocuğu koltuktan indirdi ve tekrar ayaktayken kucağına aldı. Ben yerimi bu sefer yaşlı birine verebildim ama bu şekilde yetiştirilen bir çocuğun ergenliğinden sonraki durumunu varın siz düşünün.
  • Bunların dışında oturamayıp yolu tıkayanlar da mevcut. Otobüsün arka taraflarında ayakta çok rahat yer bulabilecekken kalkmak üzere olduğunu düşündüğü birinin yanından ayrılmayıp, o yolu tıkayıp başkalarının otobüse binmesine engel olan insanlar.

Aslında sayılabilecek o kadar çok şey var ki. Daha da incelersek bu sorunların tek sebebi var. Sadece kendimizi düşünmekten başka bir şey yapmıyoruz. Biz rahat olduğumuz sürece dünya umrumuzda değil. Hep ben, hep ben, hep ben.

Toplum olarak kendimizi o kadar çok düşünüyoruz ki, bizi düşünecek kimse kalmadı.

BU İÇERİKLER DE İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR

CEVAP VER

Lütfen Yorum Yapın
Buraya isminizi yazın